پکيج (پروتکل) آموزشي درماني خود دلگر م سازي (آموزش دلگرمي) در 41 صفحه ورد قابل ويرايش با فرمت doc

توضيحات پکيج (پروتکل) درماني آموزشي روانشناسي

آماده سازي در 10 جلسه درماني

طراحي شده به صورت آموزش گروهي

آماده شده در بيش از   41  صفحه به صورت جامع (فونت B lotus)

داراي شرح جلسات به صورت کامل جهت اجرا

داراي رفرنس معتبر و به شيوه   APA

توجه: اين پکيج (پروتکل) شامل شرح جلسات براي آموزش و اجرا مي باشد. لازم به ذکر است که اين پکيج برگفته از پايان نامه هاي کارشناسي ارشد و دکتري دفاع شده مي باشد و در تحقيقات مختلف مورد استفاده قرار گرفته و با جامعه و نمونه ايراني سنخيت کامل دارد.

نمونه اي از جلسات درماني و مباني نظري پکيج مورد نظر:

پکيج (پروتکل) آموزشي درماني خود دلگر م سازي (آموزش دلگرمي)

بر مبناي ساختار جلسات آموزش دلگرمي شوناکر (1980؛ نقل از باهلمن و دينتر، 2001)

دلگر م سازي از جمله مفاهيم کاربردي روان شناسي آدلري است که بويژه در محيطهاي تربيتي نتايج غيرقابل انکاري دارد. اين پروتکل براساس مدل شوناکر تدوين شده و مطالب مرتبطي مبتني بر آموزه هاي فرهنگي به آن افزوده شده است. هريک از اين ده جلسه براساس ساختار مشخص 6 مرحله اي سازمان دهي مي شود. وقتي به افراد زمان داده مي شود تا از نگراني هاي ديگرشان رها شوند، آنها مي توانند بر يک چيز يا موضوع جديد متمرکز شوند، به همين دليل نخستين مرحله از يک تمرين آرامش بخشي تشکيل مي شود تا به شرکت کنندگان اين امکان را بدهد تا از نگراني هاي روزمره خود رها شوند. در خلال تمرين آرامش بخشي مشاور ايده ها و تفکرات دلگرم کننده مي دهد، سپس بازخورد تکاليف جلسه ي قبل مورد بررسي قرار مي يرد. يک عنصر ثابت بازخورد اين است که در آن به شرکت کننده، يک دقيقه وقت داده مي شود تا به بقيه ي گروه چيزي در مورد تجربه ي خودش درباره ي تکليفش بگويد.

هدف اين تمرين تبادل تجارب براي ياد گرفتن چگونگي گفتن چيزي با يک شيوه ي مختصر و بيان ايده ها و افکار فرد است. در نتيجه، اطلاعات در خصوص موضوع خاصي که در آن جلسه بر آن تمرکز شده، مورد ملاحظه قرار گيرد. مرحله ي چهارم، شامل تمرين مرتبط با اين اطلاعات است. پس از اينکه تکليف هفته ي آينده، تشريح شد، جلسه با يک تمرين آرامش بخشي ديگر به نام گام آينده به پايان مي رسد. در خلال اين تمرين مشاور از شرکت کنندگان مي خواهد به شيوه هايي که آنها مي توانند مهارتهاي جديد و اطلاعات آن جلسه را در زندگي روزمره ي خود به کارگيرند، فکر کنند و از آنها مي خواهد چنين موقعيت هايي را مجسم کنند. اين نوع تجسم احتمال اينکه اطلاعات و تمرين ها به زندگي روزمره ي شرکت کنندگان تعميم يابد و رفتارهاي دلگرم کننده بخشي ذاتي از مجموعه ي رفتاري آنها بشود و افزايش مي دهد. محتواي اين ده جلسه به شرح زير مي باشد (باهلمن و دينتر، 2001).

عناوين و اهداف جلسات آموزش خوددلگر م سازي بر مبناي عناوين و اهداف جلسات آموزش دلگرمي شوناکر (1980): (برگرفته از باهلمن و دينتر، 2001).

جلسه اول

اهداف:

1. معرفي خود به عنوان آموزش دهنده

2. معرفي اجمالي هر يک از اعضاي گروه

3. معرفي کل برنامه و بيان قوانين

4. در ادامه به هر يک از اعضا دعوت نامه اي داده مي شود تا با محتواي جلسات و اهداف آن بيشتر آشنا شده و روابط حسنه نيز کاملتر گردد.

5. انجام تمرين آرامش بخشي

6. ارائه ي اطلاعات در خصوص اين جلسه.

7. معرفي مفهوم دلگرمي و آموزش رفتارها و ويژگي هايي که دلگرم کننده هستند.

8. شرکت کنندگان در مورد رفتارها و ويژگي هايي که دلگرم کننده هستند ياد مي گيرند و بحث مي کنند. براي توضيح مفهوم دلگرمي ابتدا از شرکت کنندگان خواسته شد تا هريک نظر خود را درباره ي اين مفهوم بيان کنند.

فعاليت

دلگرمي جوهر اعتماد به نفس را در فرد افزايش مي دهد و به شخص پيام مي دهد که او آنگونه که هست و نه آنگونه که بايد باشد، به اندازه ي کافي خوب است (شيلينگ، ترجمه ي آرين، 1382). دلگرمي نيازمند يک تغيير ظريف است که در طي آن تمرکز افراد از روي کلمات منفي که اغلب افراد به خاطر نقص ها و کمبودهايشان به وسيله ي آنها بمباران مي شوند به روي کلمات و نگرشهاي مثبت تغيير مي کنند. به عبارت ديگر دلگرمي و در نظر گرفتن جنبه هاي مثبت و منفي، انتخاب آگاهانه براي توجه کردن به مسائل و آگاهي در مورد آنچه انجام مي دهيم، مي باشد بطوري که در زندگي سودمندتر و مؤثرتر عمل کنيم (اکستين و کوک، 2005). دلگرم کردن مهارتي است که آموخته مي شود و يک شبه حاصل نمي شود و با تمرين بدست مي آيد (دينک ماير و مک کي، 1983، ترجمه ي قراچه داغي، 1384).

دلگرمي هرچيزي است که يک فرد انجام مي دهد تا باعث شود فرد ديگر احساس بهتري داشته باشد و به صورت اثربخش تري کار کند و براي سهيم شدن در بهبود و رفاه حال ديگران و کل جامعه اشتياق بيشتري نشان مي دهد. اين نتايج آشکار مي شود چون آن فرد اين احساس را دارد که به اندازه کافي خوب است، تعلق دارد، توسط ديگران پذيرفته شده است و اين احساس را دارد که "من مي توانم" (شوناکر، 1996؛ به نقل باهلمن و دينتر، 2001). دردلگر م سازي تلاش مي شود تا فرد به خود و توانايي هايش اعتماد کند. يعني توانايي هايش را بشناسد و بداند قادر است چه فعاليت هايي را به طور مستقل انجام دهد، دلگرمي مستلزم بکارگيري تلاش ها و توانايي هاي افراد با وجود موانع و خطراتي است که در زندگي روزمره وجود دارد، و اين امر منجر به توانمندي دروني انسانها مي شود.

همچنين دلگرمي اعتماد شخص و احساسش و درکش از خودش را قوت مي بخشد و در نتيجه کليدي براي بالندگي شخص است. در نتيجه دلگرمي، نوعي احساس شخصي است که فرد تعلقات و اميالش را متوقف مي کند تا منفعت اجتماعي را افزايش دهد. بنابراين، دلگرمي هم هدف شخصي و هم هدف اجتماعي است (باهلمن و دينتر، 2001). در ايکورس معتقد است که

به دلگرمي در افراد به اندازه ي نياز گياه به آب است و همه در هر سني به آن نيازمندند (مايبل و مايبل، 2006؛ به نقل از عليزاده و همکاران، 1391). دنيک ماير و لوسونسي (1996؛ به نقل از چستون، 2000) معتقدند که دلگرمي فرآيند تسهيل رشد منابع دروني فرد و جرأت براي حرکت مثبت است و مک کي (1992) بر اين باور است که براي اينکه چنين فرآيندي رخ مي دهد بايد به جاي ناتواني ها به داشته ها و نيرومندي ها تأکيد نمود. در واقع دلگرمي نوعي واقعاً انکار يا سرکوب ساده لوحانه ي چيزهاي منفي نيست. بلکه ديدن مثبت ها و منفي ها در کنار هم و آگاهانه توجه کردن به مثبت ها با اين بينش که چنين اينگونه عمل کردن در زندگي سودمندتر است تا زماني که خود را در دام منفي‎ها اسير سازيم (باهلمن و دينتر، 2001). تحسين پاداش است که براي يک موفقيت بدست آمده و تکميل شده پرداخت مي شود، تحسين يک داوري ارزشمند است و در تحسين فرد تحسين کننده در يک موضع برتر قرار دارد (دنيک ماير و مک کي، 1983، ترجمه ي قراچه داغي، 1384). در حاليکه، دلگرمي بر فرآيند متمرکز است و بايد قبل از اينکه فرد تکليف خود را کامل کند يا حتي قبل از شروع بگيرد (تامسون و رادولف، 2000).

حتي دلگرمي مي تواند در زماني که موفقيتي بدست نيامده اعمال شود. دلگرمي مي تواند مشمول تلاش، پيش رفت و حتي نشان دادن علاقه باشد. دلگرمي تصديق کردن است و نشانه ي قدرشناسي از توانمندي ها و تعريف از توانمندي ها و موفقيت هاست و به افراد کمک مي کند تا هدف هاي واقع بينانه اي براي خود در نظر بگيرند (دينک ماير و مک کي، 1983، ترجمه ي قراچه داغي، 1384). در دلگرمي تأکيد بر پذيرش فرد است؛ و انگيزه و محرک تلاش براي افزايش احساس و مشارکت با بشريت است. سپس در ادامه ي جلسه ي چند نکته دلگرم کننده مطرح گرديد:

پرهيز از يأس و نااميدي.

سعي و تلاش مهم تر از نتيجه است.

تلاش براي پيشرفت.

عمل فرد را از خود او جداکردن

توجه به نقاط مثبت.

نشان دادن اعتماد.

اشتباه را يک شکست تلقي نکردن.

به کسب موفقيت اميدوار بودن.

موفقيت فرآورده ي جانبي است.

جرأت پذيرفتن کامل نبودن را داشتن.

از نااميد کردن و بي ارزش کردن ديگران پرهيز کردن.

مثبت انديش بودن و خوش بينانه نگاه کردن به زندگي.

جلسه با يک تمرين آرامش بخشي ديگر به پايان رسيد، در خلال اين تمرين مشاور از شرکت کنندگان خواست به شيوه هايي که آن ها مي توانند مهارت هايي جديد و اطلاعات آن جلسه را در زندگي روزمره ي خود بکار گيرند، فکر کنند و همچنين از آن ها خواست چنين موقعيت هايي را مجسم کنند.

تکليف

1) پنج رفتار دلگرم کننده را در ارتباط با ديگران بيان کنيد.

2) به اثرات متفاوت دلگرمي بر روي اعضاي خانواده ي خود توجه نموده و در جلسه ي آينده آن را در کلاس مطرح سازند.

جلسه دوم

هدف:

آموزش مفهوم هدف گرايي رفتار انسان.

فعاليت:

همه ي رفتارهاي بشر داراي قصد و هدف است. افراد بشر از موهبت آزادي و انتخاب برخوردارند (يک ويژگي منحصر به فرد انسان  که او آن را در قدرت خلاص طبيعت انسان ناميد) و اهداف رفتار انسان به وسيله ي فرد خلق مي شود. توصيف انسان با مفاهيمي چون خلاق، انتخاب گر، تصميم گيرندگان مختار، گوياي آن است که انسان هدف هايشان را بر مي گزينند. سپس به سوي اين هدف ها که فکر مي کنند به آن موقعيتي در اين جهان مي دهد و..........

..........

.........................

................................................

......................................................................