پکیج (پروتکل) درمان شناختی-رفتاری برای معتادین (سو مصرف مواد)

فروش‌رسانینده فايل

پکيج (پروتکل) درمان شناختي-رفتاري براي معتادين (سو مصرف مواد) در 31 صفحه ورد قابل ويرايش با فرمت doc

توضيحات پکيج (پروتکل) درماني آموزشي روانشناسي

آماده سازي در 12 جلسه درماني

طراحي شده به صورت آموزش گروهي

آماده شده در بيش از  30  صفحه به صورت جامع (فونت B lotus)

داراي شرح جلسات به صورت دقیق جهت اجرا

داراي رفرنس معتبر و به شيوه   APA

توجه: اين پکيج (پروتکل) شامل شرح جلسات براي آموزش و اجرا مي باشد. که اين پکيج برگفته از پايان نامه هاي کارشناسي ارشد و دکتري دفاع شده مي باشد و در تحقيقات مختلف مورد استفاده قرار گرفته و با جامعه و نمونه ايراني سنخيت جامع دارد.

نمونه اي از جلسات درماني و مباني نظري پکيج مورد نظر:

جلسه اول

جلسه دوم

جلسه سوم

شرح و توضيح جلسات درماني و تکنيک ها

جلسه اول : بازخورد انگيزشي فردي

در اولين جلسه، بر شناسايي و کشف فوايد و مضرات ايجاد تغيير در روند مصرف مواد توسط درمانجويان تاکيد مي شود. براي انجام اين کار از فنون مختلفي استفاده مي شود (راتگرزو گريوز، 2004). توصيه ما اين است که جدول دو ستوني روي وايت بورد رسم کنيد و ستون اول آن را به فوايد ايجاد تغيير در مصرف مواد و ستون دوم آن را به مضرات عدم تغيير در مصرف مواد اختصاص دهيد و از حاضران در جلسه بخواهيد تا اين ستون ها را پر کنند.

هنگام انجام اين تمرين متخصصان باليني نبايد زياد فعال باشند و بايد نقشي به تقريب خنثي داشته باشند. نکته اصلي اينجاست که بايد افراد گروه را تشويق کرد تا خودشان را ساختار انگيزشي خودشان را براي تغيير تعيين کنند. درمانگر بايد از فنون گوش دادن تأملي يا تعمقي استفاده کرده و افراد را تشويق کند تا در اين کار مشارکت فعالانه اي داشته باشند (ميلر و رولينک، 2002).

جلسه دوم : معرفي موقعيت هاي پرخطر

در اين جلسه، بر کمک به درمانجويان براي تعيين موقعيتهايي که خطر مصرف مواد را در آنها افزايش مي دهند، تاکيد مي شود. اين موقعيت ها يا درون فردي هستند يا بين فردي، زيرا موقعيت هاي پرخطر که به طور معمول با عنوان « عوامل راه انداز » از آنها ياد مي شود، شامل حالات عاطفي دروني يا وقايع بيروني اند که در زبان خاص گمنام هاي الکلي (AA) « افراد، مکان ها و اشيا» ناميده مي شود (يا به اصطلاح توپ بازي، زمين بازي، ياربازي). بايد به درمانجويان براي توسعه طرح هاي عملي خاص و چندمرحله اي براي مقابله با موقعيت هاي پرخطر و سبک زندگي بدون مصرف مواد، کمک کرد.

خصوصيات کلي درمان شناختي- رفتاري

بر پایه تأکيدي که در درمان شناختي- رفتاري بر رابطه بين افکار، احساس، اعمال و رفتار وجود دارد، ويژگي هاي زير براي اين روش درماني از مفاهيم اساسي محسوب مي شود.

جلسات درمان شناختي-رفتاري معمولأ در حدود 12 جلسه يک ساعته تعيين مي شود درمانگر در مورد مبحثاتي از جمله اعتماد و خطرات مرتبط با درمان به مراجع آگاهي مي دهد. در شروع کار هر جلسه با تدارک جلسه بعد، درمانگر و مراجع دستورالعمل جلسه را به طور دقيق مورد بررسي قرار مي دهند و مبحث هاي هر جلسه تعيين و مورد بررسي قرار مي گيرد. تمرين هاي ميان جلسه ها سازمان يافته و پيش بيني شده براي آينده و داراي هدف هاي ويژه اي مي باشد (بک، استير و گاربين، 1988).

در طول درمان بين درمانگر و مراجع يک رابطه همکارانه وجود دارد. آن ها سعي مي کنند به کمک همديگر مشکلات فردي مراجع و آنچه را که به آن ها در درمان کمک مي کند، را درک کنند و روش هاي جديد در فرد براي تفکر و رفتار ايجاد کنند. در درمان شناختي-رفتاري، رابطه درماني در بعضي از مواقع آموزشي است و درمانگر از تجربه هاي خود در تغيير تفکرات فردي استفاده مي کند و راهنمايي در سطوح مختلف ارائه مي دهد. در طول جلسه درمان هر دو طرف به گونه اي با هم کار مي کنند تا شيوه هايي را براي رفتار و تفکر مراجع فراهم آورند. رابطه درماني در اين شيوه درماني شبيه رابطه معلم و شاگردي است. درمانگر دانش خود را به کار مي گيرد تا تفکر مراجع را به چالش بکشد و او را به سوي گزينش شيوه جديد تفکر سوق دهد (بک و همکاران، 1988).

گذشته را نمي توان تغيير داد، اما تفکر کردن در مورد گذشته (مانند حال و آينده) مي تواند مفيد باشد. درمان شناختي-رفتاري اساسأ بر آنچه که فرد احساس مي کند و چگونگي کنار آمدن فرد با شرايط حاضر تمرکز دارد اگرچه احساسات و رفتار ها اغلب به واسطه تجربيات گذشته تعيين مي شوند (بک و همکاران، 1988).

 Structure

 Qualities Of The Therapeutic Relationship

 Focus On The Present