ترجمه مقاله رابطه بين فرهنگ سازماني و مديريت دانش

امروزه از دانش به عنوان کليدي باارزش در رقابت ياد مي شود. نه تنها دانش به عنوان مبنايي براي پيشرفت منسجم شناخته شده است بلکه منبع حفظ ماهيت رقابتي سازماني مي باشد که مزيتي براي سازمان مي باشد. دو نقش فرهنگ، هم به عنوان مانع اصلي و هم به عنوان مولفه ي مجاز در مديريت دانش، اهميت اين فاکتور را در مديريت کارآمد پروسه مديريت دانش دو چندان مي کند.

مقاله کنوني هر نوع رابطه بين انواع متفاوت فرهنگ سازماني و ابعاد متفاوت مديريت دانش را مورد ارزيابي قرار مي دهد. به منظور آناليز تفاوت هاي بين فرهنگ هاي متفاوت سازماني، چارچوب ذهني پيشنهاد شده توسط کامورن و کوئين در اين قسمت لحاظ شده است. در اين مقاله رابطه بين 4 نوع فرهنگ سازماني که عبارتند از فرهنگ استدلالي، سلسله مراتبي، توسعه و گروهي و 6 بعد مديريت دانش مورد بررسي قرار گرفتند.

 اين پروژه به صورت طبيعي به کار گرفته شد و متدولوژي که مورد استفاده قرار گرفت، متدولوژي توصيفي-همبستگي مي باشد و به عنوان بررسي ميداني طبقه بندي مي شود.

 به منظور آناليز يافته هاي اين تحقيق و دستيابي و يا رد فرضيه هاي پيش بيني شده، تکنيک هاي آماري مثل رگرسيون گام به گام همانند ضريب همبستگي پيرسون به کار گرفته شدند. نتايج نشان مي دهند که رابطه معني داري بين انواع متفاوت فرهنگ سازماني و 6 بعد مديريت دانش وجود دارد. 

مقدمه

 در چارچوب آثار قابل دسترس در مورد مديريت دانش، مفهوم فرهنگ به طور مکرر استفاده شده است. اين مفهوم اغلب در توصيفاتي مثل فرهنگ سهيم شدن دانش و يا فرهنگ دانش ارائه شده است. اگرچه ديگر توصيفات مثل فرهنگ سازماني، جو سازماني و يا فرهنگ ملي مطرح شده اند. فرهنگ دانش يکي از شاخه هاي خاص فرهنگ سازماني مي باشد. فرهنگ سازماني، چرخه يحيات سازماني را نشان مي دهد که از افراد در پروسه ي خلق و مبادله اطلاعات استفاده مي شود. بعلاوه از دانش خود و دانش ديگران به منظور اجراي اهداف سازماني و نائل شدن به موفقيت استفاده مي کنند. جنبه هاي ديگري از فرهنگ وجود دارد که دست نخورده باقي مانده است و منابع خوبي براي بررسي بيشتر محققان به شمار مي آيند.