ترجمه مقاله روابط بين مديريت استراتژيک و مديريت دانش استراتژيک

چکيده: روشي که ده يا حتي پنج سال پيش به وسيله آن يک استراتژي تجاري فرموله بندي مي شد ديگر قابليت کاربرد ندارد. اين پديده را مي توان تا حد زيادي به يک تغيير اساسي در اهميت استراتژيک اطلاعات و دانش نسبت داد. هدف اين مقاله ارائه يک ديدگاه کل نگرانه از وابستگي متقابل بين مديريت استراتژيک و مديريت دانش استراتژيک مي باشد. بوسيله تحليل ديدگاه هاي مختلف با توجه به فرموله بندي استراتژي از يک منظر تجاري يک مدل براي ترکيب استراتژي بندي مديريت دانش با استراتژي بندي تجاري به وجود آمده است.

مقدمه

تغيرات مداوم در محيط تجاري امروزي، يعني جايي که بازار به طور مداوم رقابتي تر مي شود و نرخ نوآوري ها بالا مي رود، باعث شده است که موسسات دانش را به عنوان سرمايه کليدي خود تشخيص دهند. دراکر(1993) به درستي اشاره مي کند که باارزش ترين سرمايه موسسات قرن 21، دانش آنها و کارگران دانشي آنها مي باشد. در اين چارچوب توانايي موسسات براي بهره برداري از سرمايه هاي غيرمادي خود بسيار تعين کننده تر از توانايي آنها براي سرمايه گذاري و مديريت سرمايه هاي فيزيکي شان مي باشد.

براي اينکه موسسات در بهره برداري از سرمايه هاي دانشي خود موفق باشند يک تناظر متناسب بين اهداف و ماموريت هاي سازمان و استراتژي مديريت دانش آن بايستي وجود داشته باشد. اين بدين معنا است که اهداف و استراتژي هاي مديريت دانش بايستي منعکس کننده اهداف و استراتژي هاي سازمان باشد (کيم و ديگران، 2003، صفحه 297 ).

تيوانا(2000، صفحه 103) به درستي اظهار مي کند که " دانش استراتژي را هدايت مي کند و استراتژي نيز هدايت کننده دانش مي باشد"، تيوانا(200، صفحه 103) حتي پا را از اين هم فراتر گذاشته و مي گويد: بدون يک ارتباط روشن بين مديريت دانش و استراتژي تجاري حتي بهترين سيستم هاي مديريت دانش جهان نيز بيهوده خواهند بود.